Karin Noordam

Afscheid nemen van dromen: dag kinderwens!

Een blog over de impact van het hebben van smetvrees op je leven, verlies van toekomstdromen en idealen en de pijn die je daar bij voelt. Ik wil stilstaan bij de leuke dingen, die voor iedereen om mij heen zo vanzelfsprekend lijken te zijn, maar die ik één voor één op heb moeten geven. Sport, studie, werk … en nu de grootste/belangrijkste/laatste/meest recente: kinderen en een gezin vormen. Ondanks deze verliezen, wil ik ook een beetje positiviteit benadrukken. Deze toekomstdromen kan ik niet meer nastreven, maar wat ik nog wel kan en wil benoem ik aan het eind van dit blog.

Karin Noordam

Dwanggedachten en dwanghandelingen: een ochtend uit het leven van Kaar

Ok, smetvrees, daar kan iedereen een andere voorstelling bij hebben. (Een aantal woorden die bij mensen in mijn omgeving bij hen opkomen zijn; handen heel vaak wassen, veel douchen, angst voor bacteriën en andere mensen geen hand willen geven uit angst voor besmetting)  Maar als je nu een dag in mijn schoenen zou staan, hoe zou dat dan zijn? Hoe begint je dag dan? Welke gedachten spoken er allemaal in je hoofd? Dat probeer ik je met dit blog te laten ervaren. 

Karin Noordam

Hoe het begon deel 1

Smetvrees was er niet van de een op de andere dag in mijn leven. Het is er als het ware ingeslopen, het was steeds een beetje meer aanwezig. En op een gegeven moment beheerste het mijn leven zo erg, dat ik er dingen voor moest opgeven. In dit blog beschrijf ik hoe mijn omgeving de kenmerken van smetvrees begonnen op te merken, en hoe ik daar op reageerde.

Karin Noordam

Durf te leven

Durf te leven Kleine stapjes vooruit … gevolgd door diepe dalen Eens, niet nu … ga ik mijn doel behalen Vallen, vechten en opstaan keer op keer Want in dit leven wil ik zoveel meer Een leven zonder angst, dwang en een dagelijks gevecht in mijn hoofd Een stem die zegt dat ik moet opgeven … dat ik niets kan die mij soms geheel verdooft Eens, niet nu … snoer ik het gemene stemmetje de mond die continu zegt wat ik MOET En eigenlijk … wat ik ook doe, ik doe het nooit goed Wanneer accepteer ik dat ik er mag zijn Inclusief mijn angsten, dwang en pijn Wanneer ga ik beseffen dat ik niet minder ben dan een ander Dat ik ook lief, leuk, mooi en grappig ben als ik niet verander Eens, niet nu … komt ook voor mij die mooie zon weer op Tot dan blijf ik zoeken naar die bekende knop Blijf ik vechten met het zweet op mijn rug en handen die beven Maar 1 ding weet ik zeker … IK WIL LEVEN Eens, niet nu … ga ik alles inhalen van de afgelopen jaren En zal ik de herinnering aan deze zware jaren in