Durf te leven

Kleine stapjes vooruit …
gevolgd door diepe dalen
Eens, niet nu … ga ik mijn doel behalen
Vallen, vechten en opstaan keer op keer
Want in dit leven wil ik zoveel meer
Een leven zonder angst, dwang en een dagelijks gevecht in mijn hoofd
Een stem die zegt dat ik moet opgeven …
dat ik niets kan die mij soms geheel verdooft

Eens, niet nu … snoer ik het gemene stemmetje de mond
die continu zegt wat ik MOET
En eigenlijk … wat ik ook doe, ik doe het nooit goed
Wanneer accepteer ik dat ik er mag zijn
Inclusief mijn angsten, dwang en pijn
Wanneer ga ik beseffen dat ik niet minder ben dan een ander
Dat ik ook lief, leuk, mooi en grappig ben als ik niet verander

Eens, niet nu … komt ook voor mij die mooie zon weer op
Tot dan blijf ik zoeken naar die bekende knop
Blijf ik vechten met het zweet op mijn rug en handen die beven
Maar 1 ding weet ik zeker … IK WIL LEVEN

Eens, niet nu … ga ik alles inhalen van de afgelopen jaren
En zal ik de herinnering aan deze zware jaren in een doos ergens achter
in de kast bewaren

#Kaar#

Dit gedicht is ook te vinden op de website Dwang.eu